Nog twee weken
Alweer een weekje voorbij… Het belgenlandje komt steeds dichterbij, ergens kijken we er naar uit maar aan de andere kant ook helemaal niet.
We hebben alweer dolle belevenissen achter de rug. We hebben vorige week van maandag tot donderdag in het schooltje van Blakpa-Petsi gewerkt voor het eindwerk van Floor, Sanne en Marieken. Dat was eigenlijk wel een heel leuke ervaring. Elke ochtend een zalig ritje op de moto, goed om wakker te worden. Zo de berg op en dan nog een stukje te voet. In dat schooltje zijn er minder kleuters en meer materiaal wat heel aangenaam is om mee te werken. De juf slaat de kinderen ook helemaal niet. Het was ook leuk om eens samen te werken met Floor en Sanne.
Woensdag zijn we naar Kpalime geweest waar we genoten hebben van een lekkere pizza, drankje en het zwembad.
In het terugkeren zaten we midden in een stortbui waardoor de weg een gevaarlijk modderpad werd. Jules zijn moto was daarbij nog eens om zeep waardoor we met twee op één moto zaten. We hebben verschillende keren een slipje gezet waarbij Adelijn haar been in de fik wou steken (lomp zijn)…
Mits enkele keren te voet in de modder te stappen op blote voeten zijn we toch veilig thuis gekomen. (BABALO, MOLO MOLO)
Tot onze grote spijt verhuizen we morgen terug naar Hotel Tay. We hebben hem proberen uitleggen dat we liever blijven waar we zitten maar daar werd hij al een beetje ambetant van, en wij kleine meisjes die niets durven en geen zin hebben in ruzie keren dus maar terug naar daar. Hij vertrekt toch op maandag (freedom)!
Nog maar twee weken te gaan en we kunnen alles vertellen!
Vele zoenen
Adelijn en Marieken
Vakantie
Dag lievelingen!
Sinds maandag zit onze paasvakantie er al terug op. We hebben er wel een hele leuke week van gemaakt.
Vorige week zondag zijn tot onze grote spijt Kevin en Kim vertrokken naar huis. Maar niet getreurd, we raken het best wel gewoon terug met ons tweetjes!
Maandag zijn we een bezoekje gaan brengen aan de studenten in Avedje en zijn we daar ook naar de kleermaker gegaan om kleedjes te laten maken. We hebben Sanne dan ook maar direct meegenomen naar Kpalime om daar eindelijk nog eens te gaan zwemmen, want ja dat was al een hele tijd geleden (bedankt Kevin). We hebben dan ook direct besloten om samen naar Lomé te vertrekken met ons drie.
We zijn vroeg vertrokken met Mr Tay, gratis vervoer is altijd meegenomen! We kwamen aan in ons hotelletje en tot onze grote verbazing hadden we daar airco…heerlijk… We hebben daar dan ook drie heerlijke nachten gehad en we hebben ook lang geslapen, wat lang geleden was. Het was zelfs zodanig erg dat Koffi, onze gids, ons is komen zoeken omdat hij ongerust was.
We hebben veel dingen bezocht in Lomé, zoals de grote markt, de zee, de supermarkt (woooow), de voodoomarkt, verschillende plaatselijke cafeetjes, de cd winkel, het zwembad van hotel Ibiz…
we hebben ook genoten van kleine europese dingen, een magnum, chips, kaas, ice tea, een douche… Dat was allemaal lang geleden!
De 4 dagen Lomé zijn dan ook voorbij gevlogen en voor we het wisten zaten we in de taxi terug naar Akplolo. De taxi was een heel avontuur op zich. We zaten met 23 in een klein busje (plaats voor 15) op elkaar gepropt, ook hing er een aangenaam geurtje van vleermuizenkaka… Toch, zoiets moet je toch ook eens meegemaakt hebben.
Vorige zondag was het hier ook Pasen. De kerk zat helemaal vol, er moesten zelf stoelen buiten gezet worden. Niet dat wij daar veel last van gehad hebben want wij lagen nog in ons bedje, we hebben dat alleen maar gezien omdat we passeerden om water te gaan halen bij Tay! Ons gezinnetje had twee kippen geslacht om het paasfeest te vieren.
In de namiddag zijn we gaan feesten een beetje verder in het dorp. De mensen dansten en zongen allemaal en er hing ook een alcoholgeur in de lucht. Het was wel gezellig, wij hebben vooral veel bij de kinderen gezeten en op deze manier een beetje meegevierd.
Het dorp heeft nog een hele tijd verder gevierd want we hoorden nog muziek tot een stuk in de nacht.
Jammer genoeg hadden we geen paaseieren dit jaar!
Maandag hebben we eten klaar gemaakt voor onze familie. Puree met beschuiten en een sausje, best wel grappig. Iedereen vond het lekker, dus dat was ook geslaagd.
Voor de rest gaat het leven hier gewoon door. Zo zijn er ook momenten dat de zoon van de catechist niet zo goed met de moto kan rijden maar ons gelukkig wel veilig naar huis brengt. De kinderen van de catechist woonden ook de hele vakantie bij ons, dat was wel heel leuk want op die manier was er meer leven in huis. Tegenwoordig krijgen we ook al liefdesbrieven en mooie tekeningen, allemaal wel tof.
Nu zijn we terug begonnen met school en we gaan ons nog voor de laatste weken keihard aan het werk zetten want we hebben nog veel plannen!
Zoenen Adelijn en Marieken
Bijna weer alleen…
Dag lieverds allemaal.
Er is alweer een tijdje gepasseerd en nog steeds genieten we er met volle teugen van.
Op school hebben we nog verschillende materialen gemaakt: een weer- en dagkalender, de kleuren, links en rechts, vormen, en cijfers. Na de vakantie komen al deze materialen in de klas. De laatste twee weken was er niet zoveel les doordat er examens waren in het lager. Daardoor kwamen er veel kleuters niet naar school.
Na de vakantie zijn we nog van plan een boekje te maken met liedjes en versjes, een wiskunde boekje, een spelletjes boekje en een muziekkoffer. Het zou leuk zijn moest dat nog allemaal mogelijk zijn om te maken.
In ons gastgezin gaat het ook nog allemaal heel goed. Het is leuk om daar te wonen en er wordt goed voor ons gezorgd.
De hond, Mozart, heeft kleintjes gekregen. Er waren er vier, maar er is eentje verdwenen, volgens de Catechist was hij gaan wandelen. De overgebleven drie puppy’s noemen Kevin, Adelijn en Marieken. Kevin begint al veel te janken en de andere twee vallen veel uit het nest.
We hebben ook de poes en de geit een naam gegeven: Filou en Lucia. Nu is het gezinnetje compleet.
We hebben een paar dagen veel last gehad van onze maag maar voor de rest voelen we ons nog heel gezond.
We hebben ook een bezoekje gebracht aan de watervallen. Jammer genoeg stond de grote waterval uit… We snappen zelf niet helemaal hoe dat komt.
Dan maar een bezoekje aan de kleine waterval. We hebben een duikje genomen in het koude water en gepicknickt. Er was ook een heel mooie zeemeermin aanwezig in het water.
We zijn ook heel trots op onszelf dat we de berg Agou hebben beklommen en ook terug afgedaald op het warmste deel van de dag. ( in tegenstelling tot die in Avedje die dat met de auto gedaan hebben).
Pappie Pol was ook mee en is maar één keertje gevallen. Het was een uitputtende tocht met genoeg pauzes en veel water. Onze zak was al een heel stuk lichter toen we boven kwamen. Op de top van de berg hebben we onszelf beloond met de noedels van Kevin.
We hebben ook al heel veel gezellige avonden gehad. Zoals kampvuren, suikerriet avonden, ananas avonden, … Omdat we ook goed overeen komen met Kevin en Kim houden we ook pyjamaparty’s en blijven bij elkaar slapen. Met vier in twee bedden is niet ideaal maar dat hebben we er voor over.
Deze avond komen er twee koren naar de directeur om afscheid te nemen van Kevin en Kim en morgen hebben we een laatste avondmaal bij Tay. We zullen ze missen…
Veel zweterige zoenen
Ama en Akosiwa
Vergeten
We zijn nog vergeten te vermelden dat mijn papa hier goed is toegekomen en het helemaal naar zijn zin heeft! Iedereen hier noemt hem Pappie Pol en kijken elke keer als hij passeert naar zijn baard… Hij heeft ons ook al getrakteerd op echt voedsel dus we zijn blij dat hij hier is! haha!
Zoenen
Ons nieuwe verblijf, AMEN
Sinds zondagavond zijn we verhuisd naar ons gastgezin op de berg. Pfff nu wordt het elke dag sporten! Het is een heel gelovig gezin dat bij alles god bedankt, ondertussen zijn ze het gelukkig al gewoon dat we zitten rond te kijken en niets zeggen als ze verwachten dat wij ‘AMEN’ zeggen.
We waren eerst een beetje bang voor de verhuis maar eigenlijk valt het allemaal wel goed mee, we mogen nog steeds tot 23u op stap in het dorp als ze weten waar we heen zijn. De bedden daar zijn echt heerlijk, ze nemen helemaal onze vorm aan en blijven zo tot de volgende nacht. Onze ruggen en nekken genieten er van.
Nog goed nieuws, vandaag is het eindelijk gelukt om op de kakpot te gaan zitten en… we leven nog! HOERA!?
We hebben ook weer een nieuw stadium bereikt in onze vriendschap, we douchen nu samen in het donker in de openlucht. (alleen is het te eng, en zo kunnen we de beesten van elkaar afslaan)
We missen het wel soms dat we niet meer bij Kevin en Kim zitten, maar we zien elkaar nog genoeg. Zo zijn we het ook al gewoon voor binnen 16 dagen want dan keren zij terug naar Belgie.
Gisterenavond tijdens onze dagelijkse afdaling van de trap waren we bijna dood! Juist nadat Adelijn haar voet had neergezet en ik de volgende zou zijn die op deze trede ging staan kroop er een schorpioen voorbij. De priester schoot direct te hulp, nam een stok en begon het beest plat te stampen, keer na keer, tot het beest helemaal uit elkaar viel. Daarna bedankte hij god. Wij vonden het nochtans een mooi beestje!
Op de berg zitten er heel veel insecten in het groot. Zoals: grote vliegmieren, een grote duizendpoot (15cm lang en 1cm dik en keihard), spinnen…
We hebben ook 4 huisdieren, een kat die niet kan miauwen maar het geluid maakt van een geit, 2 honden en een geit die denkt dat hij een hond is. Deze morgen was de geit de deur aan het bewaken.
We genieten er van om het gewone leven hier te ontdekken!
Vele zoenen en tot de volgende!
Marieken en Adelijn
MMM Echt voedsel
Alweer veel warme dagen achter de rug! Gelukkig begon het dinsdagavond opeens heel hard te regenen en hebben we staan dansen, springen, douchen, lopen… in de regen… Een zalig gevoel!
Op school gaat ook alles nog heel goed. We zijn druk bezig met verschillende didactische materialen te maken in een klein warm kot. We hebben nu wel het gevoel dat we echt iets nuttigs doen!
We zijn stiekem nog steeds niet verhuisd van bij hotel Tay maar daar komt morgen verandering in, hopelijk valt het een beetje mee bij de priester!
Deze week zijn we ook gaan eten bij Chez Lazare en Chez Fanny! HEERLIJK! Echt voedsel! Kevin heeft biefstuk friet gegeten, Kim Spaghetti Pesto, Adelijn Lasagne en ik Macaroni met hespjes! MMMMMMM Zeker voor herhaling vatbaar!
We hebben ook een demonstratie batiken (of hoe je het ook schrijft) gekregen van iemand van het artisanaal center. Dat was heel leuk om te zien maar duurde veel te lang!
Vele zoenen en tot de volgende!
Adelijn en Marieken
MI LO WO
MI LO WO (wij houden van jullie)
Weer twee weken verder, de tijd gaat hier ongelooflijk snel. Met ons vieren beleven we veel mooie momenten (Kim en Kevin van Brugge).
Deze mooie momenten gaan wel gepaard met veel krabmomenten want we staan vol met ontstoken, jeukende muggenbeten! Maar niet gevreesd we nemen onze pilletjes op het juiste moment en genieten van alles!
Het theater op school waar we het in het vorige bericht over hadden was een streling voor het oor, een heel goede geluidsinstallatie met mooie klanken en kinderen met engelen stemmetjes! met andere woorden we kwamen buiten met koppijn, we hadden namelijk een ereplaats aan de boxen! De dansjes waren wel leuk om te zien.
Tijdens de cultuur week hebben we nog verschillende activiteiten meegedaan, een voordracht over oude gewoontes, over aids, een wandeling in de blakende zon naar een ander dorpje (zonder nut) een pick nick (zonder eten), een kerkdienst met mooie gezangen maar ongelooflijk saaie preken…
Deze week zijn we begonnen met enkele ideeën te introduceren aan de juf. Zoals een weekkalender, weerkalender, aanwezigheidslijst met symbolen… We hebben ook al ballen gekocht voor het schooltje waar de kinderen heel blij mee zijn. We beginnen ook eindelijk een beetje appreciatie te krijgen van de juf voor de dingen die we doen. In het begin hadden we eerder het gevoel dat ze gewoon zo veel mogelijk wou krijgen en vroeg ze naar allerlei dingen die wij zouden moeten kopen.
De verkiezingscampagnes zijn hier ook begonnen, alles verloopt tot nu toe heel rustig en op straat zie je eigenlijk alleen maar posters van de president van nu. Zelfs de school wordt gebruikt om campagne te voeren, hierdoor vallen dan ook soms lessen weg (zoals deze ochtend) JUIJ!
Net zoals vorige week gaan we zo meteen een duikje in het zwembad nemen, zelf in een groter zwembad met kouder water! Maar eerst gaan we iets gaan eten (zonder vlees want dat is hier meestal helemaal niet lekker, vetjes)
We missen jullie wel al een beetje maar dit is een onvergetelijke ervaring!
Vele zoenen
Adelijn en Marieken
De eerste stapjes in Togo
Nudi!
Twee weken geleden kwamen we toe in Lomé. We stapten uit het vliegtuig en de warmte kwam ons tegemoet. We werden opgewacht door Mr Tay en Kodjovi en brachten de nacht door in een hotel met airco! Zalig!
De volgende dag reden we met de airco auto naar Akplolo, het dorpje waar we de komende 3 maanden zullen doorbrengen.
We kwamen daar toe in een super groot huis met heel veel luxe, iets wat je niet verwacht als je naar Afrika vertrekt…
De eerste week zijn we een beetje bekomen van de lange reis en hebben we alles op het gemak gedaan. We moesten ook wennen aan de warmte. Het is hier altijd rond de 35 graden, ‘s nachts is het dan ook niet zo eenvoudig om in slaap te geraken! Met slaapliedjes van de krekels en padden vallen we dan toch in slaap. ‘s Morgens worden we dan gewekt door het gekraai van de haan.
Vorige week maandag zijn we beginnen observeren in het kleuterklasje van Akplolo. Een klas van 47 kleuters dus er is genoeg te doen. De namen leren van de kinderen is dan ook weer een serieuze opgave (Mokpokpo, mawusi, edudzi…)
De lessen verlopen meestal wel redelijk vlot maar er zijn ook momenten dat de kleuterjuf de kleuters voor meer dan 30 min met hun hoofd op de bank laat liggen. Ook is het moeilijk voor ons om aan te zien hoe de kleutertjes met de stok geslagen worden door de juf.
We hebben al veel plannen voor het schooltje maar hier horen jullie later nog wel van want wij gaan een plonsje nemen in het zwembad. We hebben het nodig! Straks rijden we dan weer aan volle snelheid met de brommer naar Akplolo want het is feest op school met theater en dans.
Warme zoenen uit Kpalimé
Adelijn en Marieken
mariekenvds